Techniki leczenia nerkozastępczego na oddziale intensywnej terapii

W niniejszym artykule przedstawiono historię rozwoju metod leczenia nerkozastępczego (RRT) u pacjentów poddawanych intensywnej terapii z powodu ostrego uszkodzenia nerek (AKI). Podstawowym problemem w tej grupie chorych jest wysoka zachorowalność oraz, niestety, nadal znaczna śmiertelność związana z AKI. Częstość występowania tego schorzenia u pacjentów hospitalizowanych na OIT szacuje się na 5–50%. Obecnie dostępne metody leczenia nerkozastępczego obejmują terapie przerywane, przedłużone i ciągłe. Szczególną uwagę w niniejszym artykule poświęcono CRRT. Omówiono podstawowe techniki dializoterapii, takie jak hemodializa, hemofiltracja, hemodiafiltracja, ultrafiltracja oraz dializa otrzewnowa. U pacjentów niestabilnych hemodynamicznie, wymagających stosowania leków naczynioskurczowych, preferowane są metody ciągłe. Jednak w okresie pandemii COVID-19 wzrosło znaczenie terapii przedłużonych, głównie ze względu na gwałtowny przyrost liczby chorych wymagających leczenia nerkozastępczego. Z kolei u pacjentów stabilnych hemodynamicznie nadal istotną rolę odgrywają przerywane metody hemodializoterapii. Lekarze intensywnej terapii, prowadzący leczenie AKI i terapie ratujące życie, najczęściej stosują metody ciągłe. Współpraca z nefrologami odgrywa kluczową rolę w optymalnym doborze technik leczenia nerkozastępczego u chorych z AKI. Podstawowym celem niniejszego artykułu jest przedstawienie procesu wdrażania i prowadzenia leczenia nerkozastępczego w warunkach OIT szerokiemu gronu lekarzy. Ponadto, opierając się na najnowszych doniesieniach literaturowych, omówiono najczęściej stosowane techniki dializoterapii wykorzystywane na OIT.